• Francy Wilthuis
  • Blog

In de toekomst kijk ik later wel

Ik was m’n boeken aan het opruimen en herschikken in de kast van m’n tuinkamer.
De plek waar ik sinds een half jaar m’n “praktijk” heb.
Een plek die als thuiskomen voelt.
Er viel een briefje uit één van de boeken.
Ik heb de gewoonte om soms kreten/woorden op te schrijven die me op dat moment ingegeven worden. Vaak doe ik er veel later pas iets mee. Of nooit…
Op dit briefje had ik geschreven:

In de toekomst kijk ik later wel.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

De waarheid

De waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid. Zo helpe mij God.

Ja, dat is een mooie. Want als iedereen een eigen waarheid heeft én als die waarheid aan verandering onderhevig kan zijn, dan is dat nógal een opdracht.
Politici worden er regelmatig om in de pan gehakt: “een half jaar geleden was dit uw waarheid en nu zegt u iets anders. U bent niet consequent, u waait met alle winden mee…”.

Dat mag dus blijkbaar niet.
We mogen onze waarheid niet (meer) bijstellen.
Ik weet zeker dat ik niet de enige ben die dit een beetje een spannende ontwikkeling vindt.
Het resulteert er namelijk in dat mensen die graag nadenken en onderzoeken, voorzichtig worden met het delen van hun waarheid.
Mensen die minder nadenken roeptoeteren hun waarheid veel gemakkelijker. Zij zijn ook minder geneigd die waarheid bij te stellen op basis van een ander perspectief.
Het podium gaat vaak naar de roeptoeters.
Mensen die de zaak van verschillende kanten bekijken houden zich “wijselijk” stil.
Zij weten dat ze misschien morgen vanuit een ander perspectief hun waarheid weer wat bij zullen stellen. In dat geval kunnen ze zomaar voor slappeling uitgemaakt worden.
Daar zit natuurlijk niemand op te wachten.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

De kracht van fantaseren

Levendig kunnen fantaseren is een fantastisch? talent.
Een kind kan helemaal opgaan in een fantasiewereld. Magisch, kleurrijk en gewaagd.
Alles is mogelijk, alles is voorstelbaar.
Een kind stelt zich zonder grenzen en terughoudendheid het meest wonderlijke voor.
Totdat iemand het vertelt dat “dat eigenlijk niet kan” en “dat wel een beetje gek is”.
Kinderen gaan dat geloven en vertellen elkaar op een bepaalde leeftijd dat fantaseren zinloos en kinderachtig is.
Het gevolg; een steeds beperkter fantasie, een steeds kleiner voorstellingsvermogen.
En laat nou net dat voorstellingsvermogen zo helpend zijn bij het verwezenlijken van onze dromen. Wat we kunnen fantaseren, dat kunnen we realiseren.
Sterker nog; het is dé manier om dat te manifesteren in ons leven, waar we echt naar verlangen. Het is de sleutel tot onze eigen mooiste werkelijkheid.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

Stilstand is groei

Mijn vader overleed in 2016, een dag na de verkiezingen in Amerika, toen gewonnen door Donald Trump.
Mijn vader was boer, geen econoom.
Hij had wel een duidelijke mening over “groei”. Economische groei.
Hij zag het zo: het altijd maar meer, beter, sneller, hoger, slimmer, rijker, is een luchtbel en een sluipmoordenaar. We putten onszelf en de aarde uit in onze zucht naar economische groei. Met zijn nuchtere en heldere boerenverstand maakte hij zich hier veel zorgen over. Hoe zou de wereld eruitzien voor zijn kleinkinderen en hun kinderen?
En de economen bleven maar roepen:
“Stilstand is achteruitgang!”

Wat heb ik in deze coronatijd vaak aan mijn vader gedacht. Aan zijn uitspraken.
Corona zet een keiharde rem op meer, beter, sneller, hoger, slimmer, rijker.
En Corona is daar heel eerlijk in. Hij (of zij) raakt ons allemaal.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

Lekker verantwoordelijk

“Ik vóel me zo verantwoordelijk”

Een veel gehoord excuus:

  • Om dát te blijven doen waar je al lang niet meer blij van wordt.
  • Om het (negatieve) nieuws trouw te volgen, waardoor je je somber gaat voelen.
  • Om in een baan of een situatie te blijven hangen die je leegzuigt, die niet voor jou bedoeld is. Een baan of situatie die een ander wellicht met liefde van je overneemt, omdat het wél voor die ander bedoeld is.
  • Om structureel harder te werken dan goed voor je is, zodat je thuis geen stuiver meer waard bent.
  • Om van alles naar je toe te halen, omdat je denkt dat jij dingen het beste kunt.

Je denkt dat je verantwoordelijk bezig bent; je doet wat er van je verwacht wordt, je zet door, je bent trouw en je werkt hard.

Is dat zo?
Néém je echt verantwoordelijkheid?
Of vóel je vooral de verantwoordelijkheid?
Voor mij is dit echt niet hetzelfde namelijk.

Lees verder

Geïnteresseerd? Neem gerust contact op!

Veeg je talenten niet onder het tapijt, maar ga samen met een coach op zoek naar je eigen kracht.

Alle rechten voorbehouden.
Privacyverklaring.